Birden fazla bulut. Tek bir net plan.

Bir sistem, veri yolları bilinmeden anlamlı şekilde konumlandırılamaz. Yerel olarak işletilen bir uygulama; bir veritabanı, makine bağlantısı veya kullanıcı yönetimiyle sıkı bir şekilde bağlantılı olabilir. Tek tek parçalar taşındığında yanıt süreleri ve bağlantılara olan bağımlılık daha önemli hale gelebilir. Bu nedenle hangi bileşenlerin birlikte kalması gerektiğini ve hangilerinin gerçekten ayrı işletilebileceğini birlikte inceleriz. Birden fazla sağlayıcının kullanılması isteği, kendi başına bir amaç olarak varsayılmak yerine bu gereksinimlere göre değerlendirilir.

Hedef durum, iş faydasını ek eforla birlikte dikkate alır. Farklı ortamlar kendine özgü erişim yöntemleri, araçlar ve yetkinlikler gerektirebilir. Sürekli veri trafiği ve ortak arayüzlerin bakımı da değerlendirmenin bir parçasıdır. Karar, bir uygulamanın neden belirli bir konumda kaldığını veya oraya taşınması gerektiğini belgeler. Böylece sonraki değişikliklerde doğrulanabilir kalan ve dağılımı uygulamalarınızın gereksinimleriyle açıklanabilen bir mimari ortaya çıkar.

Başarılı bir ağ bağlantısı, uygulamanın bu bağlantı üzerinden eksiksiz çalıştığını tek başına kanıtlamaz. Ad çözümleme, kullanıcı hakları, veri erişimleri ve harici arayüzlerin ek ön koşulları olabilir. Bu nedenle uygulama sırasında gerekli iletişim yolları birlikte tespit edilir ve kurulur. Ardından teknik ve iş birimi paydaşları ilgili süreçleri kontrol eder. Böylece ortamın yalnızca erişilebilir olup olmadığı değil, öngörülen görevleri yeni koşullar altında gerçekten yerine getirip getirmediği tespit edilebilir.

Bunun ötesinde bir kesinti durumunda ne olacağı değerlendirilir. Hangi bileşenler kullanılabilir kalır, hangi işlemler bekler ve hangi veriler daha sonra eşitlenmelidir? Yanıtlar, işletimde hangi yöntemlerin gerekli olduğunu belirler. Testler ve dokümantasyon, seçilen mimarinin sınırlarını görünür kılar. İstenen bir davranışa ulaşılamadığında; uyarlama, ek önlemler veya kalan kısıtlama konusunda bilinçli bir karar alınmalıdır. Bu karar, entegrasyonun kabulüne dahildir.

Birden fazla ortamı kapsayan bir arızada, hangi bölümün nedeni oluşturduğu genellikle başlangıçta belirsizdir. Kararlaştırılmış bildirim yolları olmadığında taraflardan her biri sorumluluğu başka bir alana yönlendirebilir. Bu nedenle bir olayı kimin üstleneceğini, hangi bilgilerin gerektiğini ve diğer paydaşların nasıl dahil edileceğini birlikte belirleriz. Aynı şekilde değişikliklerdeki koordinasyon da tanımlanır, böylece bir ortamdaki bir müdahale fark edilmeden diğer uygulamaları veya lokasyonları etkilemez.

İleride yapılacak bir değişiklik, somut bağımlılıklar üzerinden değerlendirilir: veri dışa aktarımı, kullanılan hizmetler, yapılandırma ve uygulamada gereken uyarlamalar. Birden fazla sağlayıcı kullanmak, bir uygulamanın bunlar arasında sorunsuzca taşınabileceği anlamına otomatik olarak gelmez. Bu sınırlar belgelenir ve olası eforun boyutu değerlendirilir. Böylece ekibiniz gelecekteki kararlar için anlaşılır bir temel elde eder ve sistem ortamının taşınması veya konsolide edilmesi için ne tür bir hazırlığın gerekli olacağını değerlendirebilir.